spotkanie z Agatą Cichy, 19 listopada

Wieczór już zapadł. Pora, aby pójść do biblioteki na Dąbrowskiego  (filia nr 5, charakterystyczny budynek z mozaiką).

Zapraszani są tutaj ludzie, którzy potrafią realizować swoje pasje. Dzisiaj będzie o sobie opowiadała pani Agata Cichy.

 

Jeszcze przed spotkaniem można dostrzec niezwykły zakres działalności artystycznej bohaterki wieczoru. Jest malarką, aktorką, pisze wiersze, prowadzi grupy teatralne. Jej pasją i talentem można by obdzielić parę osób.

Pracuje również jako nauczycielka – polonistka. Nie wiem, jak potrafi ze sobą wszystko pogodzić.

 

Oto pani Agata Cichy w pastelowej, krótkiej sukience.

Przyszło sporo gości, trzeba było dostawiać krzesła.

Następuje prezentacja – dokonania pani Agaty budzą prawdziwy podziw.

Pan Jerzy Czapnik, jak zwykle, robi zdjęcia.

 

A teraz słuchamy opowieści o dzieciństwie nie zawsze anielskim, o młodości czasami durnej, ale i chmurnej.  A także o życiu dorosłym, pełnym różnorodnych wydarzeń wesołych i smutnych. Przez całą opowieść przewija się motyw fascynacji sztuką. Mała Agatka uwielbiała malować i bawić się w teatr – i to jej zostało na zawsze. Później do tego dołożyła taniec i pisanie wierszy. Zajmowała się również fotografią artystyczną.

W Tychach należała do grupy teatralnej Belfer, a obecnie związana jest z Teatrem TCR. Wydała dwa tomiki wierszy. Prowadziła  rocznicowe czytanie wierszy i nadal organizuje spotkania z pisarzami w wykreowanym przez siebie Salonie Słowa.

Ciekawe były historie związane z życiem teatralnym pani Agaty. Ostatno jest zafascynowana performensem.

Niektóre wydarzenia znam z autopsji – bywałam na rocznicowych czytaniach i spotkaniach z twórcami, obejrzałam spektkl „Kostka smalcu z bakaliami„. Nagrywałam, żeby ocalić dla potomności.

Nie zdawałam sobie sprawy, że to tylko niewielka część działalności pani Agaty Cichy.

 

Po wysłuchaniu fascynującej opowieści nadszedł czas na podziękowania. Należy zauważyć, że kwiatami obdarowali panią Agatę poeci  – Jacek Durski i Marcin Bedlicki. Ale nie tylko oni.

 

Pomimo, że opowieść pani Cichy była dosyć długa, to nikt się nie spieszył do wyjścia. Każdy chciał się zaopatrzyć w tomik wierszy poetki. Były uściski i rozmowy.

—————–

Na pewno wiele osób, patrząc na panią Agatę, uznało, że napisała zbiór fraszek albo madrygałów, albo jeszcze innych miłych do czytania wierszyków. A tutaj – niespodzianka! Filigranowa, urocza poetka wydała tomik „Piołun” z wierszami rzeczywiście bardzo gorzkimi. We mnie utwory z tego zbioru budzą lęk i przerażenie. Co prawda, pani poetka przekonywała mnie, że można tam odnaleźć akcenty radosne, ale ja ich nie dostrzegłam. No, może jest tam trochę ironii.

—————-

Ten wiersz zrobił na mnie bardzo przygnębiające wrażenie. Może zamiana rozpaczy w radość w kontekście śmierci właśnie tak działa.

żale próżne. tren 8 – para/fraza

recytując treny, żegnałeś się z odmieńcem:
ostrze siekiery, moja droga Agusiu,
tak ładnie błyszczy w twoich czarnych lokach.

nie ma potwierdzenia tato, że Orszulka istniała.
w stęchłej piwnicy szczury zjadły twoje szczątki.
jej lęk wystarczył, by nie tknęły drżącej skóry
i źrenic zatkniętych jak przerośnięte kartofle
w wilgotny piasek klepsydry.

wielką mi uczynił radość w domu moim,
mój drogi ojcze, tym zniknieniem swoim!
teraz wszystko krzyczy, szczera radość w domu,
nie masz strachu, nie masz płakać nikomu.
z każdego kata szczęście człowieka ujmuje,
a serce ciebie już nie upatruje.

śpiewam chyłkiem do twoich siwych włosów,
byś niedowidział, że to ja je czeszę,
patrząc na własną śmierć.

——————

I jeszcze na zakończenie.

– Pani Agata Cichy powiedzała, że chciałaby w przyszłości więcej czasu poświęcić malarstwu i studiować sztuki plastyczne.

– Agata Cichy nie idzie przez życie cicho i spokojnie.

– Panie z biblioteki opowiedziały historię mozaiki na ścianie: przez wiele lat była zakryta przez regały z książkami. Obecnie można ją podziwiać i zastanawiać się, co oznaczają litery, które na niej się znajdują.

 

Ten wpis został opublikowany w kategorii artysta, biblioteka, spotkania, sztuki plastyczne, zainteresowania i pasje i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.