oglądaj księżyc

Dawno temu na lekcji polskiego omawiałam z uczniami jakiś tekst o księżycu. Mówiłam o wrażliwości na słowo, o środkach stylistycznych oraz ich funkcjach. W pewnej chwili pomyślałam sobie, że nie pamiętam kiedy ostatnio patrzyłam na prawdziwy księżyc. Miałam w głowie tylko wizję księżyca obudowaną cudzymi słowami.

Po interpretacji tekstu powiedziałam uczniom – popatrzcie sobie dzisiaj na księżyc. Ktoś zapytał z niepokojem – i mamy napisać wiersz? Uspokoiłam ich – nie, tylko popatrzcie.

 

Patrzę na księżyc. Słowa przesłaniają rzeczywistość. Więc tylko patrzę na księżyc i mówię – to jest księżyc.

—————–

W czasie wakacji można odpocząć od wszystkich przekaźników i patrzeć na świat swoimi oczami.

Ten wpis został opublikowany w kategorii takie sobie uwagi. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.