wspomnienie o Alicji Nawratowicz

Pani Ewa Lipiec, norwidowska polonistka, napisała piękne wspomnienie o naszej zmarłej koleżance Alicji Nawratowicz, z którą się przyjaźniła. Dziękuję bardzo.

Alicja zasługuje na naszą pamięć.

 

***

Moja Mama była święta – powiedziała o Alicji Jej córka Agnieszka. Rzadko mamy odwagę kogoś tak nazwać, ale w tym wypadku słuchaczy to nie zdziwiło.

Alicja była piękną, delikatną, niebieskooką blondynką, mądrą i utalentowaną.

Uczniowie cenili Jej lekcje angielskiego. Chętnie występowali w pisanych i reżyserowanych przez Nią przedstawieniach w języku angielskim. Organizowała wyjazdy językowe dla uczniów do Włoch i Hiszpanii oraz wycieczki z okazji Dnia Nauczyciela. Wielu młodych ludzi wtedy po raz pierwszy zobaczyło kawałek świata.

Pamiętam też angielską studentkę, która na zaproszenie Ali przyjechała, aby prowadzić konwersację w klasie z rozszerzonym językiem angielskim. Na początku pobytu w Polsce sądziła, że państwo Nawratowiczowie są rodowitymi wykształconymi Anglikami – tak oceniła poziom języka, jakim się posługiwali.

Alicja była wrażliwa i taktowna. Potrafiła cieszyć się z cudzych sukcesów, nie zazdrościła, nie intrygowała. Kochała ludzi, lubiła swoją pracę. Bardzo kochała swoich rodziców, siostrę Mariolę, męża, córeczkę Agnieszkę, wnuczkę Krysię.

Wcześnie padł cień na to piękne życie – rozpoczęła się wieloletnia męka ciężkiej, śmiertelnej choroby. Wydawało się, że wygrała walkę. Widać śmiertelny wróg nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Odeszła, ale nie zniknęła. Będzie żyć we wspomnieniach wielu ludzi, żyje w Domu Ojca. Ja tak wierzę.

Mimo to uparła się moja tęsknota i uparł się mój żal, że chciałyby Ją jeszcze zobaczyć w ludzkiej postaci…

——————–

 

Byłyśmy z panią Ewą na uroczystości pogrzebowej. Stawiła się stara gwardia norwidowska – nauczyciele i uczniowie; rodzina, przyjaciele i znajomi. Ze smutkiem żegnaliśmy Alicję na zawsze.

Ale w naszej pamięci pozostanie również na zawsze.

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii smutek i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 odpowiedzi na „wspomnienie o Alicji Nawratowicz

  1. To bardzo smutne gdy odchodzą ludzie o wielkim sercu i nieograniczonej tolerancji. Była moją nauczycielką i mimo mojego zwariowanego charakteru potrafiła okiełznać, nie strachem czy krzykiem lecz manierami godnymi angielskiej arystokracji. Zawsze będzie w moim sercu. Ilona Primus Ziarnowska

    Polubienie

Odpowiedz na Ilona Primus Ziarnowska Anuluj pisanie odpowiedzi

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.