maturzyści z 3a 2018 – Wiktor i Semko, 29 maja

Matury niedawno się skończyły. Bez trzecioklasistów w szkole jest dosyć pusto.

 

Wiktor Gacek i Semko Stachura powiedzieli, że teraz mają bardzo dużo wolnego czasu, więc przyszli sobie do szkoły. Chłopcy przyjaźnią się od dawna, mieszkają blisko siebie, razem byli ministrantami. Pamiętam, jak kiedyś podsłuchałam ich rozmowę w trolejbusie, kiedy wracali ze szkoły. Chyba nie zmienili się od tego czasu.

Semko powiedział na wstępie,  że matura była dawno temu. Najtrudniejszy, o dziwo, wydawal mu się pisemny egzamin z podstawowego angielskiego. To pewnie ze stresu.

W czasie wakacji Semko zamierza pracować.

Wiktor powiedział, że dla niego najtrudniejsza na maturze była matematyka rozszerzona, co nie znaczy, że źle zdał.

Jak zaplanował sobie wakacje? Czerwiec – wolne, lipiec i sierpień – praca, wrzesień – podróże.

Dowiedziałam się dopiero teraz, że Wiktor pisze wiersze. Obiecał, że prześle. Czekam.

Semko i Wiktor to gaduły z poczuciem humoru, fajnie się z nimi rozmawiało. Niektóre informacje, niestety, muszę zachować dla siebie. Ale mogę napisać, że Wiktor czuje się humanistą, który lubi matematykę. A Semko uznał, że nauczyciele zapamiętają go przede wszystkim jako Mikołaja z jasełek (całkiem możliwe, bo zagrał świetnie).

 

Na przerwie przyszła Julia Hantulik i wysłuchała z uśmiechem opowieści naszych maturzystów o tym, że matematyka jest interesująca. Nie negowała tego stwierdzenia.

Potem przyszli Weronika Loska i Karol Latocha, ale oni rozmawiali tylko ze sobą.

 

Na korytarzu jak deus ex machina pojawiła się pani dyrektor Małgorzata Leszczyńska-Kloc. Bardzo się zdziwiła, kiedy usłyszała, że Wiktor zachwala i poleca przyszłym maturzystom maturę z fizyki. – Nie przesadzaj – powiedziała. Ale wyraźnie ucieszyła się na widok naszych niedawnych uczniów.

 

Potem nastąpił rytuał oddania kluczyków do szafki panu woźnemu Krzysztofowi Rdzankowi.

Ale to jeszcze nie koniec. Jeszcze na pewno przyjdą.

 

Semko i Wiktor przesyłają serdeczne norwidowskie pozdrowienia swojej wychowawczyni Magdalenie Michalak-Urbańczyk, swojej wychowawczyni Danucie Brzezińskiej  oraz panu Adamowi Losce.

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii absolwenci ku pamięci, spotkania, uśmiech i oznaczony tagami , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.