podziękowanie Karoliny

Nasza maturzystka Karolina Jagoda napisała podziękowanie. 

***

Podziękowanie

Jako, że już niedługo stanę się absolwentką Norwida, chciałabym z całego serca podziękować wielu osobom, które sprawiły, że będę wspominać czasy licealne z sentymentem.

Chcę skierować słowa podziękowania do wszystkich nauczycieli, którzy mnie uczyli. Dziękuję im za cierpliwość, przekazaną wiedzę, serce i wysiłek włożone w swoją pracę, za każde miłe słowo, za wsparcie i motywację, aby stawać się coraz lepszą osobą. Jednocześnie chciałabym zaznaczyć, że każdą lekcję będę wspominać z uśmiechem na ustach. W ciągu trzech lat nauki nikt nigdy nie dał mi odczuć, że jestem gorsza niż moi rówieśnicy, a w razie jakichkolwiek trudności mogłam zawsze na nich liczyć.

Kolejną osobą, która z pewnością zasługuje na podziękowanie i słowa uznania jest pan Sławomir Cyran. Dziękuję mu przede wszystkim za to, że tak troskliwie zajmował się mną przez cały okres nauki w liceum, że mogłam na niego liczyć w każdej sytuacji. Jednym słowem za to, że był niezastąpiony.

Nie sposób zapomnieć o najlepszej na świecie klasie – humanistycznej III c. Dziękuję Wam wszystkim i każdemu z osobna za Waszą bezinteresowną pomoc w chwilach, kiedy jej potrzebowałam, za poczucie humoru, niepowtarzalną atmosferę na lekcjach. Za to, że stworzyliśmy zgraną grupę, że zawsze, bez względu na okoliczności, mogłam na Was liczyć. Dzięki Wam nie czułam się w szkole osamotniona. Wiedziałam, że mogę porozmawiać z Wami o wszystkim. Życzę Wam wszystkim powodzenia na maturach i w dalszym życiu – trzymam za Was kciuki.

Z pewnością nie bylibyśmy tą samą klasą, gdyby nie oddanie i wkład naszej kochanej wychowawczyni pani Pauliny Jaworskiej,  dzięki której już wiem, że anglistyka to moja życiowa droga – dziękuję za wszystko.

 Pragnę podziękować również wszystkim osobom zaangażowanym w zbiórkę nakrętek. Dla Was to tak niewiele. Tymczasem dla mnie to nieoceniona pomoc. To fantastyczne mieć świadomość, że wokół mnie jest tak wiele pomocnych osób – to bardzo wiele dla mnie znaczy.

Szczególne słowa uznania kieruję jednak do koleżanki z klasy Joasi Domżał oraz pani Alicji Pośpiech. Dziękuję im z całego serca za to, że przez cały okres nauki w liceum poświęcały swój czas i razem ze mną pochylały się nad matematycznymi zadaniami. Dzięki nim mogłam stale szlifować matematyczne umiejętności i pokonywać własne ograniczenia. Ogromnie doceniam ich wysiłek i to, że potrafiły w trudnych momentach wspierać mnie i mobilizować.

Podsumowując – odchodząc z tej szkoły,  wiem jedno, że to liceum przez ostatnie 3 lata było moim drugim domem. Z całą pewnością mogę stwierdzić, że 3 lata spędzone w tej szkole to najlepszy czas w moim życiu.
DZIĘKUJĘ ZA WSZYSTKO.

KAROLINA JAGODA

——————-

 

 

Kochana Karolino,

to biurko w bibliotece nosi nazwę „biurko Karoliny”.  Jeżeli ktoś za nim siadał, to wiedział, że siedzi za „biurkiem Karoliny”, nawet jeżeli nie znał Cię osobiście. Twój wózek mieścił się swobodnie za biurkiem, może dlatego lubiłaś właśnie tutaj się uczyć.

Zaskoczyła mnie Twoja decyzja o napisaniu tego podziękowania, bo uważam, że wcale nie musiałaś tego robić.

Twoja postawa wobec życia, pogoda ducha, ambicja, upór, walka z własnymi słabościami sprawiły, że inaczej spojrzeliśmy na świat. Nie przypominam sobie, żebyś kiedykolwiek narzekała. Kiedy było Ci smutno, po prostu nic nie mówiłaś. Dzięki Tobie przez 3 lata ludzie z Norwida solidarnie przynosili nakrętki – nauczyciele, absolwenci i uczniowie. Tak, dla nas to była drobna rzecz, ale świadomość, że dzięki temu możesz korzystać z rehabilitacji, nadawała sens takiemu działaniu.

Przez ostatnie dwa lata obserwowałam Twoją „walkę” z matematyką, przedmiotem, z którym miałaś najwięcej trudności. Ktoś inny uznałby, że jest typowym humanistą albo zrzucił winę na nauczyciela. Ty po prostu ciężko pracowałaś, czasami nawet współczułaś nauczycielce, że musi się z Tobą męczyć.

Przyznam się szczerze, że często chciałam Cię oderwać od tych książek i nawet mi się czasami udawało. Mówiłam – Karolino, nie ucz się tyle. Wiedziałam jednak, że jeżeli tego nie zrobisz teraz, to będziesz nad książkami siedziała dłużej w domu.

Pomimo problemów ze zdrowiem i ograniczeń spowodowanych koniecznością siedzenia w wózku inwalidzkim, obdarzałaś ludzi swoim uśmiechem i życzliwością.

Świadectwo z paskiem otrzymałaś za średnią powyżej 5 (chyba 5, 34). Jestem dumna z Twojego sukcesu.

Bardzo Ci gratuluję i życzę spełnienia marzeń, które przez te lata trochę się zmieniały i krystalizowały.

Przesyłam Ci pozdrowienia. Cieszę się,  że mogłam Cię poznać. Dzięki Tobie zdecydowanie mniej narzekam.

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii podziękowania, pozdrowienia i oznaczony tagami , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.